Dit zijn liefdevolle pogingen om de kwaliteiten te beschrijven die elke persoon in ons leven, in ons collectieve werk en als kunstenaar brengt.

Over Milan, geschreven door Sara
De eerste keer dat ik Milan zag, rende hij naar een vriend toe en omhelsde die persoon met zoveel gelach en liefde, dat me dat altijd is bijgebleven. De volgende twee jaar waren we niet hecht, maar ik kwam hem altijd graag tegen om een moment van wederzijds begrip en vriendschap te delen. Na meer en meer gesprekken waarin we onze ideeën over video-essays, games, boeken en politiek uitwisselden, groeiden we naar elkaar toe. Nu is onze vriendschap van onschatbare waarde en zijn aanwezigheid geeft me een gevoel van belonging.
Milan helpt me ook om delen van mezelf te helen. Zijn intelligentie en empathie inspireren me om mijn queerness te omarmen en om de manier waarop ik ben opgevoed te functioneren binnen deze samenleving radicaal te deconstrueren. Als vrouw met Aziatische heritage word ik uiteraard blootgesteld aan racisme en ik heb al vaak te maken gehad met mannen die mij objectiveren en seksueel intimideren. Milan is een van de weinige witte mannen die ik ken - misschien zelfs de enige - bij wie ik me veilig voel om deze ervaringen te delen en te bespreken. Zijn woede, de manier waarop hij zijn afschuw over dit soort gedrag uit en het feit dat hij zich uitspreekt tegen deze mensen, zorgen ervoor dat ik me gezien en daadwerkelijk geliefd voel. Op deze manier helpt hij me om stukjes terug te lijmen waarvan ik soms dacht dat ze te verbrijzeld waren. Hij motiveert me om voor mezelf te blijven opkomen en ervoor te kiezen om in omgevingen te zijn die mijn waarden weerspiegelen.
Naast een geweldige vriend is Milan ook een ongelooflijke acteur en verhalenverteller. Hij draagt een carrier bag vol verhalen met zich mee die me elke keer weer raken. Zo zijn er bijvoorbeeld zijn dromen, vaak visioenen, nachtmerrieachtige avonturen vol symbolen. Dan zijn er zijn poëtische bevindingen en herinneringen; diepe waarheden die hij blootlegt door te leven en te luisteren. En er zijn zijn heerlijke roddelverhalen en geeky verklaringen die revolutionaire gedachten opwekken en ons eraan herinneren hoe belangrijk het is om fascisme en kapitalisme te bestrijden. Als Milan spreekt, is hij boeiend. Hij kan stil, gevoelig en contemplatief zijn en de tijd nemen om de juiste woorden te vinden. Op deze manier creëert hij een sfeer die ons allen inspireert om te vertragen. Maar hij kan ook luid en gepassioneerd zijn, waarbij zijn energie je naar binnen trekt. Dit, bovenop zijn bescheiden houding om ook anderen de ruimte te geven, maakt hem zo'n geweldige verhalenverteller.
Naast zijn kunstenaarschap herinnert Milan ons aan de waarden die ons dierbaar zijn. Wanneer we door geïnternaliseerd kapitalisme de behoefte aan zorg over het hoofd zien, kan hij onze eigen woorden met liefde terugkaatsen. Hij durft te vragen wat er anders kan, zelfs als dat betekent dat we onze planning of projecten radicaal moeten veranderen. Zijn aanwezigheid daagt ons uit om onvoorwaardelijk in contact te blijven met onze eigen noden en deze gezamenlijk te dragen.
En dan is er ook nog het feit dat wanneer we samen tarrotkaarten trekken, hij altijd de meest spirituele kaarten trekt. We weten dus dat wanneer Milan zijn handen uitsteekt, we een groot teken zullen ontvangen. Verder is er geen dag dat Milan me niet aan het lachen brengt en hij maakt de lekkerste eieren die je je niet eens kunt voorstellen.

Over Daan, geschreven door Lois.
Voordat ik Daan ontmoette — of “Daantje”, zoals mensen haar toen noemde — had ik al wat over haar horen waaien. Er gingen mysterieuze verhalen rond op het conservatorium over een ongelooflijk knap en getalenteerd persoon. Ze volgde nog geen lessen, omdat ze in het buitenland was om in een langspeelfilm te spelen. Een week later verscheen ze.
Je kent het wel, bij sommige vriendschappen kun je precies het moment benoemen waarop je ervoor koos om vrienden te worden. Bij Daan weet ik dat moment nog erg goed. Het was tijdens een les op de acteerschool waarin we als oefening elkaar 15 minuten lang in de ogen moesten kijken. We hadden daarvoor nog niet echt diepe gesprekken gehad. Maar in die stille uitwisseling gebeurde er iets. We zagen elkaar , zonder oordeel, en vonden een gevoel van openheid en geborgenheid bij elkaar.
Haar warmte en zorgzaamheid zijn voelbaar in alles wat ze doet. Of het nou je verjaardag is, nieuwjaar is, of vakantie, je kunt rekenen op een prachtige kaart — met de hand geschreven, met haar kenmerkende “a” ’s met een dakje.
Daan heeft ook een bijzondere speelsheid in haar intelligentie. Misschien komt het doordat ze is opgegroeid in de fantasiewerelden van Toon Tellegen, Annie M.G. Schmidt en Pippi Langkous. Gesprekken met haar kunnen je tijd en ruimte doen vergeten, en je meenemen in een droomachtige toestand waarin je ineens aan de complexiteit van het leven zit te denken. Haar vermogen om haar gedachten en gevoelens zo helder en poëtisch te verwoorden, zie je ook terug in haar professioneel schrijven. Ze is echt sterk met woorden.
Daan is altijd een anker geweest — ze moedigt emotionele diepgang aan terwijl ze toch met beide voeten op de grond blijft. Ze draagt haar emoties openlijk en creëert ruimte voor anderen om te voelen wat zij nodig hebben om te voelen. Dat is erg bemoedigend, zeker voor mij, omdat ik het soms moeilijk vind om ruimte in te nemen met mijn kwetsbaarheid. Haar vermogen om rauwe emoties toe te laten in een groep maakt haar tot een sterk en meelevend lid van dit collectief. Dit is voor mij een diep politiek gebaar — ze inspireert me om een wereld voor me te zien waarin kwetsbaarheid niet alleen welkom is, maar ook gedragen wordt door anderen.
Maar vergis je niet — ze heeft ook iets ondeugends, iets rebels. Een Pippi Langkous-achtige speelsheid. Een, toen niemand keek, zag ik haar … (het is misschien beter als ik deze anekdote niet deel, ik wil haar niet in de problemen brengen).
Daan is een en al vitaliteit en fysieke kracht. Ze is altijd open om nieuwe dingen te leren en te doen. Ze is altijd onderweg. Als ze niet cello speelt, zich verdiept in ayurveda, luisterboeken inspreekt of door het land tourt met voorstellingen — heb ik al gezegd dat ze een geweldige actrice is? Ze heeft me aan het huilen gebracht in elk toneelstuk of elke film waarin ik haar heb gezien — dan is ze wel een halve marathon aan het rennen, yoga aan het beoefenen of geven, aan het hiken, mountainbiken of…
Dit alles zegt veel over haar gevoel voor discipline, weerbaarheid en doorzettingsvermogen. Ik ben zo dankbaar dat ze deze kennis en vaardigheden op zo’n overtuigende manier binnenbrengt bij Kin Collective.
Daan is een intuïtieve en genereuze ziel die ieder artistiek proces verrijkt. Ik kan me KIN Collective zonder haar niet voorstellen.

About Lois, written by KC
Het is voor mij onmogelijk om Lois in één tekst te vatten. Ze heeft zoveel facetten en talenten, en hoe langer ik haar ken, hoe meer ze me blijft verbazen. Als iemand die optreedt/beweegt/muziek maakt/zingt/ademt, vindt ze talloze manieren om uitdrukking te geven aan wat er in haar leeft en wat de wereld om haar heen beweegt. Ze neemt nooit genoegen met wat ze al weet, maar blijft zoeken, experimenteren en spelen. En craften – een woord dat ze een paar jaar geleden als eerste in ons collectief introduceerde.
Elke dag voel ik me zo bevoorrecht om getuige te zijn van Lois' aanstekelijke humor en speelplezier. Ze deelt haar energie gul en trekt me moeiteloos mee in haar verbeelding en haar goofy energie. Ze heeft een diepe liefde voor het leven, voor bomen en planten. Haar wortels bieden haar omgeving kracht en bescherming, haar takken veiligheid en warmte.
Ik ben zo gezegend met Lois als vriendin. Ze ziet echt de schoonheid in iemands groei, viert dat samen met hen en zorgt ervoor dat ze zich minder alleen voelen. Als Lois achter je staat, is dat oprecht, diep gevoeld en vanuit het hart. Ze is zo eerlijk dat als ze ergens niet achter staat, ze je dat ook zal vertellen – en dat maakt haar steun des te betekenisvoller.
Ik herinner me dat ik, voordat Lois in mijn leven kwam, een meer (zelf)destructieve kijk had op liefde en zorg. Lois heeft echt verandering gebracht in de manier waarop ik liefde geef en ontvang. Ze daagt mij en KIN Collective uit om waarden als 'vriendschap', 'zorgzaamheid' en 'community' op een radicale manier in vraag te stellen. Ze nodigt ons uit om deze concepten expliciet te heroverwegen en er samen in te groeien. Dankzij Lois heb ik het gevoel dat relaties niet vastliggen, maar veranderlijk zijn. Dat we ze opnieuw kunnen definiëren en er bewust mee om kunnen gaan.
De manier waarop Lois met zichzelf omgaat en als persoon groeit, vind ik net zo inspirerend. Toen ik haar tien jaar geleden voor het eerst leerde kennen, speelden we samen een theaterscène op de toneelschool. Op een avond, na een heel moeilijke repetitie, belde ze me om zich te verontschuldigen voor haar slechte dag. Dit telefoontje raakte me. Niet alleen omdat zij de eerste persoon in mijn leven was die zo oprecht "sorry" kon zeggen, maar ook omdat ze me daarmee het gevoel gaf dat we samen aan iets werkten. Zonder Lois zou mijn leven als kunstenaar zeker veel eenzamer zijn begonnen. Hoewel ik niet denk dat ze zich daarvoor hoefde te verontschuldigen, blijft dit bedachtzame moment me bij. Het doet me ook nadenken over hoe ze in de loop der jaren is veranderd van iemand die veel energie stak in het behagen van anderen naar iemand die haar kostbare energie spaart, luistert naar haar eigen behoeften en grenzen. Bovendien heeft ze een sterk rechtvaardigheidsgevoel. Ze kiest zorgvuldig welke strijd ze aangaat. Als ze eenmaal een keuze heeft gemaakt, gaat ze er volledig voor, met toewijding en vuur.
Lois heeft ook een opmerkelijk talent voor abstract denken, voor het verbeelden van werelden die nog niet bestaan. Ze biedt nieuwe perspectieven, creëert ruimte voor afleren/opnieuw leren en helpt een groep zich te concentreren op wat echt belangrijk is in plaats van op wat afleidt. Dat alles maakt haar tot een essentiële kracht binnen KIN Collective. Ze voelt intuïtief aan wat een groep nodig heeft – of dat nu bevestiging is, of een koerswijziging.
En dan zijn er nog haar verhalen. Verhalen vertellen zit haar in het bloed. Ze neemt je mee op een prachtige reis vol omwegen en zijsprongen, maar dat is precies wat het zo bijzonder maakt. Ze brengt de kracht, vreugde en speelsheid van het vertellen van verhalen in ons leven.
Lois is – zoals ze altijd haar lieve sms'jes afsluit –
++

Over Kenneth, geschreven door Daan
Als ik aan Kenneth – ook wel KC – denk, hoor ik meteen hun ondeugende lach. Zo aanstekelijk dat ik spontaan moet meelachen. Hij heeft het zeldzame talent om niet alleen in het dagelijks leven, maar ook op het toneel écht grappig te zijn. Het is zeldzaam dat je zó hard moet lachen dat de tranen over je wangen rollen, maar bij Kenneth gebeurt dat gegarandeerd.
Wat het onderwerp ook is – persoonlijk of werkgerelateerd, groot of klein – KC luistert. Echt. Geen snelle adviezen, geen oordeel. Alleen oprechte aandacht. Met hun gevoel voor taal en poëzie weten ze mensen diep te raken – ook mij. Met een feilloos gevoel voor timing is KC een van de meest getalenteerde acteurs en schrijvers die ik ken. Elk woord is voelbaar, niets is leeg of vrijblijvend. Je verlaat de zaal met kippenvel op je armen. Hen speelt met taal zoals een kind speelt op het schoolplein: speels, vrij, de schaamte voorbij. Kenneth weet te ontroeren, te verrassen en te inspireren.
Wie Kenneth ziet, ziet een flamboyante, sierlijk bewegende verschijning – het liefst volledig in het paars gekleed, versierd met glitters en glinsterende pailletten. Nog geen jaar geleden stond hun zelfbedachte drag queen Kitty K’Toy voor het eerst op het podium – en wat was dat bijzonder! Kitty was sprankelend, geestig en wist het publiek moeiteloos op charmante wijze voor zich te winnen. En natuurlijk zag ze er fenomenaal uit! We zaten met z’n vieren in de zaal en waren alle vier tot tranen toe geroerd van trots.
Of het nu gaat om vriendschap, werk, maken, zelfonderzoek of gewoon een gerecht in de keuken: Kenneth doet alles met volle overgave. Hij is als de kolibrie – altijd in beweging, altijd nieuwsgierig, altijd op zoek naar voeding en verdieping.
KC ziet wat anderen snel over het hoofd zien. Hij heeft oog voor het subtiele, het onuitgesprokene. Geeft om de mensen van wie hen houdt, maar ook om wie lijdt onder onrecht en geweld. Hij spreekt hun uit tegen elke vorm van onderdrukking en zien de waarheid onder ogen. Hij weet hoe het voelt om niet gezien te worden, om tegenslag te ervaren. Toch blijft Kenneth doorgaan – moedig, vastberaden, en met een kracht die ook anderen inspireert.
De afgelopen jaren verdiepten hij hun opnieuw in de band met Thailand, het land van hun moeder. Ondanks een complexe relatie met haar, zoekt hij vol toewijding verbinding – en leert van de taal, de cultuur en hun chosen Asian family.
Omdat wij allebei niet zoveel hebben met kerst en traditionele familiefeesten, vieren Kenneth en ik al een paar jaar onze eigen versie van kerst. Niet per se op de officiële dagen, maar gewoon: samen lekker eten, praten over het leven, onze jeugd, onze dromen.
Onlangs overleed mijn grootmoeder, met wie ik een hechte band had. Op een dag dat ik erg verdrietig was, zei Kenneth – die zelf grotendeels door hun oma is grootgebracht – dat hij haar ook vaak mist. “Als je ooit samen herinneringen wilt ophalen aan onze oma’s, dan kan dat altijd,” zei KC. En dat doen we nu soms. Het verzacht het gemis en maakt onze vriendschap alleen maar sterker.
Kenneth is een van de liefste mensen die ik ken.
Iemand die ik koester in mijn hart.

Over Sara, geschreven door Milan
Sara is een van mijn dierbaarste vrienden. Ze inspireert me en ik leer voortdurend van haar. Wanneer ik in haar gezelschap ben, is er een diep gevoel van veiligheid en vertrouwen. Jaren geleden gaf Sara me een zelfgemaakte tarotdeck met de hand getekende gepersonaliseerde kaarten. In die periode van mijn leven kon ik niet geloven dat iemand zoveel moeite en aandacht in een cadeau voor mij had gestoken. Ik ben atheïstisch opgevoed en hoewel ik geloofde in magie, liefde en verbeelding, was het vrij nieuw voor mij om spiritualiteit op een concrete manier te beoefenen. Dit cadeau, met duidelijke instructies erbij, opende een wereld voor mij. Sindsdien heb ik dit deck geraadpleegd bij de meeste grote beslissingen in mijn leven en het heeft me nooit teleurgesteld. Ik voel dat het overladen is met Sara’s wijsheid, liefde en bedachtzaamheid.
Afgelopen oudejaarsavond wilde ik thuisblijven, de wereld stond in brand en ik zat midden in een depressieve episode. Sara nodigde me uit voor een kleine potluck en een ritueel om het nieuwe jaar in te gaan. Zoals altijd was het een uitnodiging zonder verwachting of druk. Het is zo waardevol voor me geworden hoe Sara ons uitnodigt voor deze simpele maar krachtige rituelen bij momenten van overgang, verlies of rouw, en die avond was daarop geen uitzondering. Het geeft me het gevoel dat ik deel uitmaak van een gemeenschap en het stelt me in staat mijn gevoelens van wanhoop te verwerken en te delen. Ze brengt deze focus op het ceremoniële binnen in onze praktijk en het inspireert me om het ook in mijn eigen leven toe te passen.
Ik kan niet níét lachen als Sara lacht. Het is een volle, ongeremde, uitgesproken lach. Iemand die ooit met Sara op date ging, zei dat ze lacht zoals een oom lacht tijdens een familiediner; en dat Sara dat lachen re-claimt, dat moment van ruimte innemen met pure, authentieke vreugde. Ik ben het daar helemaal mee eens. Ze is zelf ook ontzettend grappig. Ze is geen geboren grappenmaker en ze maakt niet vaak grappen, maar als ze dat doet, is het altijd raak – zoals haar perfecte imitatie van de dodo’s in ‘Ice Age’.
Ik hou ervan om samen met haar nerdy gesprekken te voeren; het bespreken van het werk van Ursula K. Le Guin, Octavia E. Butler en Samantha Shannon, praten over videogames zoals Baldur’s Gate 3 en het delen van video-essays.
We zijn van plan om onze eerste tabletop roleplaying game te spelen met onze beste vriendin Ellie en ik kan niet wachten om samen met hen dat deel van nerd culture te verkennen.
Ze is zo goed in het uiten van haar noden. Ik heb op dat gebied veel van haar geleerd. Dat geldt voor basisbehoeften, ze zegt vaak dat ze honger heeft of een pauze nodig heeft en op dat moment besef ik dat ik die nood ook heb. Maar ook voor complexere behoeften, zoals het nodig hebben van een gesprek over de dynamiek in onze groep. Ze is gevoelig voor spanning en de sfeer in de groep en dapper genoeg om dat altijd ter sprake te brengen en te bespreken. Ik waardeer het dat ze kritiek heeft op mijn gedrag of mijn acties, omdat ze dat altijd met liefde en integriteit doet en het voor mij een moment van groei oplevert.
Haar werk is altijd diep persoonlijk en geworteld in een feministische, queer en antiracistische kritiek op de maatschappij en machtsstructuren. Het is zowel een intieme terugblik op haar eigen ervaringen als het blootleggen van lagen van onderdrukking en het geweld in onze taal, media en cultuur. En ze doet dit alles met zoveel elegantie, zorg en aandacht voor alle relaties die in haar werk verweven zijn. Een prachtig voorbeeld hiervan is de graphic novel waar ze aan werkt, waarin ze haar biculturaliteit onderzoekt. Elke keer dat ze versies ervan met ons deelt, word ik geraakt door het helende potentieel van dit werk en word ik herinnerd aan de rol van kunst in het veranderen van de wereld.
Zolang ik haar ken, heeft ze een zeer scherp analytische geest. Ze combineert deze analytische kant altijd met kwetsbaarheid en persoonlijke reflectie in het benaderen van hoe kennis wordt ontwikkeld. Door haar intuïtie, gevoelens, verbeelding en levenservaringen evenveel waarde te geven als het aanhalen van studies en zogenaamd objectief bewijs, breekt ze de academische taal open en biedt ze de lezer een dieper en intiemer begrip van haar positie in het werk en het onderwerp van de tekst.
Wanneer er een nieuw idee is of een nieuwe richting in onze artistieke reis, straalt Sara altijd enthousiasme uit en dat werkt aanstekelijk. Haar geconcentreerde gezicht terwijl ze tikkend achter haar toetsenbord zit, terwijl ze tekent of dingen in de ruimte verplaatst, ideeën uitschrijft op grote vellen papier, dat serieuze gezicht van concentratie dat onderbroken wordt door een glimlach of een lach, herinnert me aan de vreugde die hoort bij creëren, transformeren, iets nieuws en anders in de wereld brengen.